Zwiedzajacych Dzwonnicy Stadionu Olimpijskiego
  deutsch  english  francais
  italiano  espaniol  polski

Sportforum / Forum Sportowe

Gdy w 2006 r. padnie strzał rozpoczynający Piłkarskie Mistrzostwa Świata, miejsce to będzie mogło pochwalić się 100-letnią tradycją sportową. W 1906 r. założono stowarzyszenie, które podjęło się wybudowania w zachodnim Berlinie toru wyścigów konnych. Prace budowlane zostały zlecone architektowi Otto March, przy czym miał on zadbać o to, żeby został zachowany leśny charakter terenu. Już w 1909 r. ten długi na 2 400 m tor mógł być otwarty. Do tej pory przy Jesse – Owens – Allee znajdują się zabytkowe kasy. Od początku planowany był stadion w centrum toru wyścigowego. Jednakże ze względu na kłopoty finansowe plan ten zrealizowano w 1913 r. Wybudowany stadion mieścił 30 000 widzów i miał być miejscem planowanej na 1916 r. Olimpiady , która nie odbyła się z powodu wybuchu I Wojny Światowej. Po wojnie stadion stał się siedzibą nowo otwartej Wyższej Szkoły Sportowej, która kształciła nauczycieli wychowania fizycznego, prowadzono tam również badania medyczne. W połowie lat 20-stych szkoła otrzymała teren na północ od toru wyścigowego. Dzięki temu można było wybudować wszystkie potrzebne obiekty treningowe. Synowie architekta, który zaprojektował stadion, Werner i Walter March zostali zwycięzcami konkursu na projekt tzw. „Niemieckiego Forum Sportowego”. Prace budowlane zostały jednak wstrzymane ze względów finansowych. W 1930 r. okazało się, że Berlin będzie organizatorem XI Olimpiady Sportowej. Przebudowa istniejącego już stadionu została zlecona Wernerowi March. Bezpośrednio po 1933 r. nastąpiła decydująca zmiana planów. Nowy, wielki stadion miał być wzniesiony w środku przestrzennego kompleksu obiektów sportowych. Państwo niemieckie zainwestowało w budowę bardzo dużą kwotę w wyniku czego stadion i tereny wokół niego przeistoczyły się w prestiżowy obiekt sportowy. Podczas II Wojny Światowej tereny stadionu uległy niewielkim zniszczeniom. Po wojnie brytyjskie siły zbrojne stacjonujące w Berlinie wybrały ten teren na swoją kwaterę główną. W ich gestii leżało sukcesywne odnawianie obiektów sportowych.